İnsan Ol İnsan

Yaşayabilmek

Yeşerebilmek

Uyuyabilmek

Başkaldırabilmek

tertemiz vatanımda kirlenen ruhlarla

Her gün yeniden ölerek

Haramla helalin karıştığı harmanda

Bir hokka altında ezilerek

sımsıkı kök salmış ağacın köklerinde

Hainleri bölerek

Zalimin karşısında bir aynayla

Korkmadan durarak

Düşünce fesatlarının karabasan gölgelerinde

Soluksuz kalmadan uyanarak

Yalana riyaya abdest olmuş suları kaynatıp da

Cahilleri kırklayıp arınarak

Doğruluğa diş bilemeyen cesareti

Törpüyle bileyerek

Haksızlık karşısında sus pus olmuş o dili

Kökünden kopararak

KURTULABİLMEK......

Öfkemi kilitledi ah o yüce Mevlana

İNSAN OL İNSAN GİBİ SOYUNDA GİR MEZARA

diyebilmek.....