İnsan Yaşadıkça Öğreniyor

Uzakta,

Az veya pek uzakta,

İç içe geçmiş duygular sarmalında

Yaşıyorum yaşamın ucunda...

Gözlerim ufuktan ayrılmazken

Muştu bekleyen kalbim yaşardı.

Hasret çöreklenmiş dudağımda

Ya da dimağımda,

Yaşıyorum Yar'lı A'rafta...

Gurbet, sessiz ve derin

Kurbet ,anlık zamanda

Öğreniyor insan yaşadıkça.

Sevgi kefesi ağır gelir

Yudum yudum özlemi damarlardan aldıkça...

Ölüm ve ayrılık iki yüzü dünyanın

Tercih elde değil

Çıkar bir köşe başında karşına.

Değer bilmek için

Ne beklersin gurbeti...

Dök! bağrındaki sevgiyi

Şefkat denizinin orta yerine

Beklemek için çok geçtir

Bu keşkeler dünyası...

Karanlık ufku sarınca

Gözler bir bir kapanır

Dürülen dünya sayfasında

Senden bir yad-ı cemil kalır...

08-10-2012