İnsanlar Neden Ağlar

Yüreğimin zindanlarında bir ahsen mutluluk

kim derdi ki;Umutsuzluk/sonsuzluk

gelir aklına yıllar

yıllar şarap,tadı harap,bir yalnızlık bendeki azap

şüphecidir hayat,izlersin bir yol sonu bedbaht.

Bir bayır gülü mahzen,adı sen adı ben

fark eder mi insanlar/insanlar mutsuz yaşar

bir tebessüm ararlar

kader bu kadere isyan,isyana ağlarlar.

Kurşun namluda,silah başucumda

yürek kalabalık,gölgemizde yalnızlık,odamız/odamız karanlık

ay doğdu!Doğdu ay gökyüzünde şenlik var

kahrolası insanlar hala /hala neden ağlarlar?

Bitmedi yar! Bitmedi feryat,figüranlar.

Sen!

yaşlı teyze saçlarında kırağı,yüzünde nur

nasıl olur sendeki huzur? Hadi!Ver bir parça umudu kalbe,

yüreğe,umudu tükenen,isyana /isyana ağlayan çaresizliğe.

Bereket var.Bereket!

Doğdu yine bebek,duydum sesi ağlıyor /hoş geldin dünyaya çilekeş.

'şiirde bir çok yerde kopukluk var ama döküldü ya bir kez yazmak istiyor insan.'