İnsanlığı Karaya Oturtan Çocuk

Daha üç yaşında,

Kaderi birilerinin iki dudağı arasına sıkışmış

Ve insanlığın karaya vurduğu utanç tablosunun son kurbanı yavru.

Bir kaşık suda boğmazmıydım ah bir imkânım olsaydı,

Senin ve senin gibi masumların öcünü almak için,

Uzaktan seyreden yerli-yabancı binlerce gavuru.

Gel gör ki,

Gücüm kalemime yetiyor ancak bu gece

Bağışla beni kara kıtanın ak yürekli bebeği.

İzlerken insanlığımdan utandım

Dağ gibiydi bir askerin ellerinde kocaman yüreği.

Kimler neden katletti bu meleği ?

Kimbilir azgın suların,

Kudurmuş itlerin yuttuğu kaçıncı kurbandın sen !

Daha kaç mâsum var sırada ...

Derin sulara mı gömdün yere göğe sığdıramadığın hayellerini yavrum ?

Şişme bot'lar kaç hayal taşıdı kadim medeniyetin beşiği Akdeniz'e ?

Neler oluyor bu kara kıtada.

Şimdi ağıt yaksam ne olur !

Yıkamadıktan sonra zalimlerin başlarına dünyalarını.

Hangi ressam çizecek bu acı toblonun resmini !

Yine de acı hatırana bir şey yapmış olamam,

Dünyaya ; ' insanlığı karaya oturtan çocuk ' olarak koysam ismini.

13:38 04.09.2015

Kuzeyin incisi Sinop'tan barış dolu bir dünya dileklerimle ...