İnsanlık Mı Bu Şimdi

Arkadaş dedim ben koştum derdine,

Meğer onun işi benden az imiş,

Tamam arkadaşım bu işte bitti,

Dediğimde güldü benim halime.

Oğlum hele gel bir şu işi hallet,

Bana iyilik yap çok görme asla,

Sen nasılsa iyiliği seven birisin,

Derken gülüyordu insanlığıma.

İyilik yapmamı hep beklediler,

Ben istediğimde güldü geçtiler,

Nasılsa avanak öyle sanıyor,

Dediler de sabrımı tükettiler.

Oturup düşündüm bir daha asla,

Koşmam artık kimselerin derdine,

Düşündüğüm gibi geçti seneler,

Bana gülen güldü kendi haline.

Artık düşeni de kaldırmıyorum,

Yüreğim yanıyor aldırmıyorum,

Eski dostlar oğlum demez oldular,

Bey diyorlar ama ben duymuyorum.

15.10.2009.İstanbul.