İnsanlıktan Çıkıyoruz

Kim demiş yaralarımız dikiş

Ve yama tutar

İnsan kanı bu kadar ucuzken

Zamansız ölümlere

Göz yumar olduk

Toprak utanırken sarmaya

Ne mideleri doydu

Ne de cepleri doldu

Bu soysuzların

Her yer puşt zulası

Sağımız solumuz kalleş

Kimseye sırt dönülmüyor

Ahh bee yürek yaram

Her acıya kanıyor

Bir annenin ayazında üşüyorum

Nasırlaştıkça yürekler

Kirlendik

İnsanlıktan çıkıyoruz