İntihar Böceğim

Kimler kırdı kanatlarını

hangi patikadan sardın sırtına yorgunluğunu

vedalara vurmuşken Süleyman'ın mührünü

keşişleme düştün avuçlarıma

kolay sanıyorsun 'secde' bakışlarından kaçışımı

portakal çiçeği saçlarında serinliyor ağıtlarım

aslında anlıyorsun yağmur yüreklim

giz bulutuna sardığım bakışlarımı

//ne olur daha fazla esme deli rüzgârım

topuklarıma

zaten onlar kirpiklerine prangalı//

yürek cidarındaki derin yaralarında

otacın olacak mıyım?

ya da

kürdanına yapışan kırıntı gibi

fırlatıp atacak mısın?

yapma 'ateş böceğim' sakın haa

kor bakışlarını vedalarınla kapatma

bende bir firariyim aslında

beni sen doyuracaksın

teleğine sakladığın azığınla

sen

yaban çiçeğim

yürek koyağıma ekiyorsun tohumlarını her geçen gün

-mavi sakalında gurbetim artık-

söz

her bir ezamda sıcak buseni yeşerteceğim

koklanmamış ellerimle

yürek devinimde 'gönül nikâhlım'

vicdanıma teslim ederken ruhumu

salâvatı okundu us'umun

bahtiyarım...

her gece tutuyorum "ateşi" avuçlarımda

cennetinde yanacağım

sürdüm yüreğimi kanatlarına

kıyam'a durmuş bakışlarını

yaşatacağım...