İntihar Kaçamakları

İtiraz ediyorum uykuya,

Bu gece bizim olsun

...

Azrail perdeleri yokluyor usul usul,

Bense kendi halimdeyim hala

Ana rahmine kara kalemle çizilmiş davanın hüznünü dokuyorum avuçlarına.

Eylül intiharın beşiğinden dönüyor.

Yağmur yağmamak için direniyor ellerinden

Ve şehir,

Karanlığa saplanıyor gözbebeklerinde.

Ayakların

Komşu halılarının altına süpürüyor gözyaşlarını

Her misafir bir parça kapıyor senden

Cilalanıyor cümleler gözyaşlarınla

Her kadına dokunuyor, gözyaşların

Bir annenin ayak tabanları kanıyor

Cennet alev alıyor...

Gönlü yağmurlu yar

İtiraz ediyorum uykuya

Bu gece

Ve son gece

Bizim olsun

Şehir kabul etmiyor beni

Kaçışımı kendinden bil, ihtilal her aşkın helalidir...