İntihar Sus'u Verilmiş Dudaklar

.

Yalnızlık almış başını gidiyor

Eskisi gibi kimselere

Altı okka koymuyor vedalar...

Kendine intihar sus'u vermiş dudaklarımda

Cevaplardan umudunu kesmiş sorular

Her ayrılık farklı gözüküyor insana

Ama yalnızlık hep aynı yerden vuruyor

Ömüriliğimde sızlayan pişmanlıkları

Haykıramadım...

Duymadılar...

Düşene bir de tekme atan bu şehirde

Çözümsüzlük ve ölümsüzlük

Ne de fazla benziyor birbirine

Yarınlara çıkmayan çıkmaz sokaklarda

Yarsızlıkla başlıyor yalnızlıklar

Sen gidince başlamıştı bende

Bir kaldırım taşına oturup ağlamalar

Ayrılığa meyilli insanlara

Ardından yarınlara çözümsüzlüğümü

Yalnız kalınca gözlerimin ölüm süzdüğünü

Haykıramadım...

Duymadılar...

Sessizlikte yere düşen iki boş kovan

İki şiir çekirdeği çıkardılar sol yanımdan

Şiirlere alet ettiğim maviyi

Namluya sürdüğün günden beri

Gözlerin iki el silah sesi...

Bakışmalar hala barut kokuyor

İmge yüklü gözlere bakan insanlara

'Yapmayın!' demek istemiştim oysa

'Bakmayın!'

Sizi de şiirlerle vuracaklar!!!

Öyle nefes kesiciydi ki yokluğun

Haykıramadım...

Duymadılar...