İntizâr

Adının etrafını dikenlerle kuşattım

Haram ettim dilime anmam artık bir daha;

Yüreğimin lavını gözlerimden boşalttım

Savurdum küllerimi yanmam artık bir daha.

Ne sevgimi anladın ne sevdamı fark ettin

Işıldayan gözümü yağmurlara ark ettin

Kahır okyanusunda çilelere gark ettin

Serap gibi sevdana kanmam artık bir daha.

Benim gibi kan ağla olmasın hiç silenin

Kilitli kal içinde yalan dolan hilenin

Kutsallığı kalmadı aşk denilen çilenin

Lûtuf bilirdim ama, sanmam artık bir daha.

Değerini tartacak nesne yoktu tartıma

Sevincin heyecanım, hüznün yüktü sırtıma

Her gün bir keder kattın dert denilen artıma

Yüreğimi kahrına banmam artık bir daha.

Sevdam kara dünyada aktan beyaz bir tüldü

Soğuk mart ayazında sana sunulan güldü

Gönlüm aşk kokusuna kanat çırpan bülbüldü

Har ettin gülistanı konmam artık bir daha.

Sanadır ey vefasız sitemim intizârım

Usandı gönlüm dertten âh çekmekten bizârım

Gönlüm sinemde ölmüş bedenimde mezarım

Aşkı toprağa verdim dönmem artık bir daha.

18 EKİM 2010