İpek Bir Aşk Düşer Şair Yanıma
/mahur faslında geçerken zaman
gözlerimde dalgalanır nazlı efkârı/
ah sevgili/m
aşk düşündeyim
sevmelerinle çoğalt beni
ezbere bildiğim bakışların
yıldız yıldız
nakışlanırken gözlerime
ay al yazmama doğar seviyle
gözkapaklarım da seni saklarken
kirpiğim yokluğuna tutsaklaşır
günüme gün ışıkları ile gelmezsen
özlem damlalar halinde düşer yanaklarımdan
yakamozların ışıldayan kollarında
amber kokulu yağmur çiselerken
damlaları kök salar içime
nazımın dalları sevda toplar
aheste aheste dağılır damarlarıma
aşk ikliminin yeşil koynunda
ipek bir aşk düşerken şair yanıma
karanfil kokusu
sevgi dokusu
kelebek dokunuşu sıcak elim
tutunur ellerine
nefesim nefesinde uyanırken
sesini duyar cümle alem
harımın narında yanar sevmelerin
gül kokar soluğum
palmiyeler gölgesinde
gözlerinde batarken tan kızıllığı
örterim üstüme derman diye
saçılır uç uç böcekleri semaya
ey yar! sen baharı sundun
ben yazın meylindeyim
yüzümde serin gül gülüşü
sevmelerin kızıl sıcaklığında
bir el atsak tutuşacak dolunay
rüzgâr esintisi sarı başak soluğum
al ömrümü tutam tutam
usulca sar yüreğine
aşkına amadeyim...