Irak Çizgilerde

saatler zamana somurtkan

sonu kaldı yüreğimde tüm bekleyişlerin

öfkesi lacivert bulutlarla ayrıldık

küfrü ağır bir yalnızlığa doğru

yollarımız ayrı ikiye bölündü yaralarımız

ayrılarak kavuştuk bölünerek birleştik

adresler adımlarıma ağır geliyor

düşlerim odalara

ben sana ağır

sen kendine...

düşünmeye korkuyorum kabuslarımda bile

korkularımı düşünmeyi

yokluğunu kabullenmeyi

seni sen gibi görmedim hiç benimdin

oysa sen hiç beni anlamamışsın

sevmemişsin kendini

kuşlar ırak çizgilerde kayboldular

sular içlerine kapandılar ilk soğuklarla

ben hep susuyordum zaten

sadece suskunluğum biraz daha değişti