Iraklı Bedir

Saymayı hiç öğrenemeyecekti

Annesinin karnına

Yedi kurşun

İsabet etmeseydi?

Henüz yedisindeydi

Yaşını soranlara

?Annem yedi dedi?

Deyip arkasını dönüp giderdi?

Babasına sorsan

Artık bir melekti annesi

Ona baksan

Hep birazdan gelecekti?

Umudu hiç tükenmedi

Kolaydı da beklemesi

Ne kadar acıtırdı canını

Her güzel kadını

Anneye benzetmesi?

Onları tanıdığında,

Yani on küsür yaşlarında

Yeni bir yük vardı artık

Sevgi yoksunu omuzlarında?

Küçücük elleri,

Tanımıştı bir kere

Kapkara tetikleri?

Bir gün gelecek

Yeniden dirilecekti annesi

Ve,

Onların yanına kalmayacaktı

Bedir?e ettikleri..

Öyle de oldu,

Yedi kurşun

Yerine yüzlerce nefret doğurdu

Tam bu sırada Bedir?in yaşı

On dokuzdu?

Yıllarca gizli saklı

Göz kapaklarından sızan yaşı,

Sessizce intikama dokundu?

Onları vurdu Bedir,

Hala bilmez di ki,

Sayıları kaç tanedir?

A,B,D hangi alfabede

İnsana denk gelmektedir?

Çok geç olmadı

Öğrendi

Yediden sonrasını saymayı.

Onları sığdırmadı,

Yüzlere,

Yüzleri sığdıramadı,

Bu satılmış köpeklere?

Nafile,

Bir kez zaten yemişti ayvayı?

En son gördüğümde Bedir?i,

Sakalları epey uzamıştı?

Sürgün kentlerin birinde,

Esir insanlar(!) kampındaydı?

Dayanamadım,

Soruverdim halını hatrını,

Döktüğü onca kanın içinde,

Hala annesini bulamamıştı?