İrfan Ocağı

Mustafa hocam hak söz dinledim

Gönülden gönüle bir yol eyledim

Haklısın bunca yanlış içinden

Doğru görüp almak gerekir.

Düşüp kalka geçti ömrüm bir yerde

Sonra topladım gördüm kendimi

Dedim ki ey Melik kalk yürü hele

Kur'an ile paklansın kirli gönül de.

Ahlak pazarında çok kimse gördüm

İrfanın ocağından bir köz almamış

Birikmiş onca kül ısıtmaz kendin

Etrafında bir ışık, bir nur kalmamış.

Gördüm kendimi o an aynada

Hey zalim nefsim bir dön kendine

İşte ölçü, işte Nas durur önünde

Oku anla, yaşa vahiyle sende.

Binbir türlü kapı var hangisi gerçek

Şaşırdım önce hangisi gerçek

Yanlışla karışık batıla kandım

Batılı çıkarmak kolaydır sandım.

Anladım artık gerçek ölçüyü

Vahiy duruyor önümde furkan

Haktan batılı ayırandır,

Hidayet kaynağı yüce Kur'an.

Evet Hocam bunlar düşüncem

Hak olan gerçeği söyler dururuz

Gönülden bağlanıp yüce Kitaba

Allah Allah diyerek ağlar dururuz.

(Kasım 2011 İstanbul)