Isabella

asmalımescid'de sevişmek gürültülüdür öğleden sonra

yaşı tutmaz kiminin, kiminin elleri kelepçeli ayrılık avlusunda

tutuklanmış kaçak yaşamaktan kaçtır sayıklıyor adını isabella'nın

gırtlağına kadar borç içinde, dikiş tutturamıyor sanırsın hiçbir işte

aynaya bakmaktan korkuyor; utanıyor gülüşünden, belli etmiyor kimseye

sonbahar gelir gelmez çıkıyor kabuğundan, sevmeye hakkı var yine de

takma adıyla isabella'i çantasından tanıyor, tavrı biraz serseri

usulca sokuluyor yanına, iki adım kala yutkunuyor açılacak besbelli

köşeden sisleri yakmış siyah bir otomobil

kornaya basılı kalmış sanki ibnenin eli

adını soruyorlar "isabella" diyor

şehir mi karanlık gözlerim mi gece cinayet gecesi

hızlıca uzaklaşıyor isabella

sok o tarağı cebine kitaplarını da al sattığın yerden

hürriyetini soracaklar az sonra, dön şu sokaktan yaktın yine askerliği