İşçi Mustafa

Gördüğü ilk banka oturdu

Başını ellerinin arasına aldı

Son sigarsını yaktı işçi Mustafa

Yenisini ne zaman alırdı bilinmez

Bütün gün hamal pazarındaydı

İş bulamamış, yine kazanamamıştı alın terini

İki ekmek, ikide çikolata alacak

Ve bakkala yaz deftere diyecekti utana sıkıla...

Gururlu adamdı işçi Mustafa

İşinden olduktan sonra boş durmadı

Kah bir inşaat,

Kah bir halde

Çalıştı işçi Mustafa

Evde bekleyenlerini düşündü

Gözü tok mert adamdı

Şükretmesini bilir

Onuruyla yaşar

Yalana, dolana bulaşmazdı

Zengin babası yoktu

O elleriyle kazanmıştı hayatı

Yaşamaya hakkı vardı

Borçluydu ona hayat

Yıkamazdı onu yıkmamalıydı

İşçi Mustafa

Ah ulan Mustafa

Talihin ne kara

İki oda evinde kocaman bir dünya

Bir oğul birde küçük kızıyla

Alın teri, helal para

Bulaşmaz yalana dolana

Bugün pek bir dertli Mustafa

Cebinde üç kuruş parasıyla

Oğlu okula başlayacak yarın

Mutlu ama hüzünlü

Oğlu okuyacak ve adam olacak

Okutacak onu Mustafa

Kah bir inşaat

Kah bir halde

Sırtında yük

Sırtında ki yük mü yıkacak Mustafa'yı?

Omuzlarındaki yük yıkamamış onu

Çalışıp kazanacak

Ve bakkala gururla, başı dik gidecek İşçi Mustafa

Çocuklarına oyuncaklar alacak

Kızına bir bebek

Oğluna bir bisiklet

Hanıma da yeni bir elbise

Allı dallı

Geçen vitrinde gördüğünden

Yakışırda hani hanıma

Ah ulan Mustafa

Ne mert adamsın sen

Tırnaklarınla kazıdın hayatı

Bin uçurumdan düştün ölmedin

Sen harama el sürmedin

Baban görse gurur duyardı seninle

İşçi Mustafa

Mert adamdı

Aç yatar yakınmaz

Allah'a isyan etmezdi

Şükretmesini bilirdi

Onuruyla yaşadı

Onuruyla öldü...