Işığın Kavşağında

Gök kubbenin altında kıskıvrak yakalandım.

Yeryüzünden bir derviş çağırıyor beni yanına:

“Aç gönül gözünü,

Yasla kulağını toprağa,

Ve hisset dünyanın ruhunu”

diye diye sayıklıyor.

Dolanıyorum çevresinde,

Sekiyorum gölgesinde,

Düşüyorum dünyaya,

Süzülüyorum rüzgârda.

Yarılıyor gök kubbe,

Yalnız bir yıldız kayıyor,

Cilveli bakışlar atıyor —

Gözlerim kamaşıyor varlığına.

Kıskıvrak yakalanmış oldum ışığa,

Parlak, zarif bir parıltıya.

Pembe dudaklarından nameler akıyor,

Ruhumun sesiyle dans ediyor.

Gözlerine bakmak duradursun,

Kalbimi ısıtan tebessümüne teslim olmuşum —

Haberim yok…

Bu saatten sonra

Sözlerim seven bir kalbe armağan olsun.

Gönlünde tahtını taşıyacağım insan bir armağan,

Gökyüzünden kayan yıldızın

Dileği gibi armağan...