İsimsiz Aşk

Öylesine isimsiziz artık;

Öylesine yalnız,

Öylesine kimsesiz...

Kulakları ezansız kalmış aşkımızın,

Hapisteki mahkum kadar özgür,

Denizdeki dalga kadar hırçın,

Kim bilebilir ki ?

İnsanın kutsal saydığı şeylerin;

Aforoz edilen bir aşifte olacağını,

Kim bilebilir ki ?

Kendine kıble yaptığın zatın;

Seni bir vakit sevmeyeceğini,

Ve nereden bilebilirsin ki;

Sadık sandığın kişinin;

Bir çift göz kadar vefasız olmadığını,

Kaybedenler bilir mutluluğun tadını,

Ve ne saçmadır ki;

Dibine kadar vurmuşken kaybetmişliğin,

Gelecek güzel günlerin hayalini kurmak

Her şeye rağmen inanmak

Umuda, sevdaya, vuslata...

Not:Üzerine kimse alınmasın, öylesine bir şiir sadece...