İşin Aslı Astarı

Bir gece yarısı yıldızlarla arkadaş

Bir gece yarısı

Bakarsın yalnız kalmışsın kardaş

Bir gece yarısı ruhun göklerde

Bir gece yarısı salmışsın kendini derde...

O anda senin gibi

Uyanık birileri vardır belki

Tahmin edemezsin hiç

Onların çoğu niye uyanık ki

Saat dörtnala koşmaktadır menzile

Daha dur vakti gelmedi, basmadılar zile...

Bazen çakal ulumaları

Karışır lacivert geceye

Bazen duymazsın bile o nu

Yoğunlaşmışsın uykun da bilmeceye.

Bazen çözüverirsin hemen

Bazen çözümsüz yoldadır dümen.

Kalb kanıyordur bazen

Arkadaşın sonsuzluğa gitmiştir

Yazı öyle yazılmış, ömür orda bitmiştir...

Kötü kader mi bu, acep ne?

Lanet diyesin gelir.

İşin aslını astarını

Bir tek bizleri yaratan bilir.