İskelet Tozuna Bulanmış Kırmızı

Kırağıya çalmış bir iskelet türküsü bu

Tütsü yakıp koca karıların

Avurtlarını dolduran

Elmacıklarında keder yanığı mevsimler misali

Kesik ve derin

Derin ve uzun

Upuzun...

Dördüncü bölüm üçüncü satır sil baştan film

Ekleminde donakalmış nakaratlar gizli

Süt kokulu kozalarında

İskelet tozu serpili kelebeklerin

Tohumun bünyesine

Leke yayan bir sığırcık süzülüyor alçaktan

Telaşlı ve korkak

Çoğalıyor haneler birer birer

Düşevi

Pusevi

Susevi

Şehri eşkiyalar basıyor biraz sonra

Anlamsızlaşıyor objeler yerinde

Konforsuz bedenlerin eğreti takıntıları

Oyun havasında değil

Çalsa da iskelet türküleri

İyice oynasa çingeneler

Ezber bozan kızların çıplak ayakları gıdıklar taşları

Katı kesilecek duyguları

Duydukları

Ölmeyecek hiç kimse

Biliyorum bu defa

Lambanın içinden cin çıkaramayacak kadar beceriksiz şu eller

Ne okşamayı bilir maviliği

Ne ısıtmayı sokağın nefesini

(Çalıntı olsun bize dair birkaç satır X satırın Y tarafında W eşitliğinde güzel duruyor.)

Hiç topladınız mı kelebek yaşlarını şifa niyetine

Üç günlük yaşamın

Ayyukaya çıkan değersizliği nazarında ufaladınız mı kanatlarını

Ve adını cinayet koydunuz mu sevginin adını

Ölen kalpler adına

İskelet tozu serpince daha mı lezzetli oldu resim ne

Düğün yeri mübarek

Tek eksik benim

Paletin çukurunda kıvranan...