Islık,ıslık

mevsim son bahar

kavakların dallarında hışırtılar

aralarında ıslık ıslık bir rüzgar

bir ömrün hesabını sorar gibi

iç çekişlerimin her biri bir intihar

zamana çizdiğim yüzün

içime taht kurmuş hüzün gibi

otopsi masasımda

cüssesi paramparça kadavra

içimden bir şeyler kopuyor.

Her birimize bir şarkı düşüyor

al ıslık ıslık savur gecenin koynuna

gözlerini bir hayale kapadığında

yüreğinle son kez dokun

giderken veda etmeyi unuttuğun adama...