İsmail de Değiliz

Şimdi soruyorum sana, ey zaman:

Sen ki en mahir terzisisin karanlığın,

iğneni hangi yıldızın ışığına batırıp

dikiyorsun ömrümüzün yırtıklarını

görünmez bir iplikle?

Hangi celladın baltası

bu kadar güzel iner boynumuza?

Hangi gecenin ayazında bilenmiştir çeliği,

teni bir buse gibi yarar,

kan, bir gül fışkınası gibi

açar yakamızda?

Hangi dağın eteğindeyiz şimdi,

hangi adak yatırdı bizi taşa?

Kim tutuyor ellerimizden

tam bıçak inerken?

İsmail de değiliz.

Bu bıçak niçin hâlâ boğazımızda?