Issız Bahar

Hazin ıssız bir mevsim adı sonbahar

Sararan yapraklar sararan yüzler

Toprağa karışan yapraklarla beraber

Seven kalpteki ümitler, hayaller

Kuşlar bile terk ediyor çıplak dallarI

Yalnızlığa mahkum ediyor, masum ağaçları

Yine dimdik göğe yükseliyor

Sanki yalnızlığına gururu ile isyan ediyor

İste sonbahar işte ben

Bir ağac kadar yalnız ve doğa kadar sessiz

Çırpınan havalarda, ne beni,ne onları

Saracak, koruyacak heyhat kimse olmayacak.