Issızlaşan Yanım

Issızlaşan bir yanı olmalı insanın ...

Sonra sesini dinleyip yankısına sığınmalı...

Yüreğinin duvarlarını yıkana kadar yüksek sesle susmalı...

Konuşmak aşka göre değil !

Gözlerime baksan anlarsın içimde açtığın kuyuları...

Su diye diye başında beklediğim günleri ...

Kim bilir ...

Söylediklerimi yazsam şiir olur ,

Belki de yarattığın şaire aşık olurdun...

Seni yaşatan yüreğimi lime lime etsem bilir misin kıymetini...

Olur mu senin gönlünde bir ederi ?

Yoksa yıldız gibi kayıp giderken gözlerinin önünden...

Ufak bir an mutlu eder mi yangınım.

Aklına gelir miyim yıllar sonra ?

Tebessüm oluşturur muyum ?

İçin az biraz da olsa sızlar mı ?

Keşke demesen de...

Olsaydı yanımda ,

Sarılsaydı,

Sarsaydı,

Solusaydı nefesimi,

Ne çok severdi beni ...

Der mi için ?

Tamam tamam sızlamasın için

Ağlamasın sakın yüreğin...

Gölgesindeyim Cehennemin...

Alın yazım değildin !

Mutlu olmayı hak ettin...

Bu sana sondan bir önceki şiirim...

Küllerim üzerine yağana kadar şairinim...