Issızlığımı Bırak ta Git
gözlerim
ki kör eden avuç dolusu hayali
barikatlarda saklanırken, dişlerimde yarı ıslak dinamitler
hasretin şah damarında atınca o mevsim
ve tersine göçerken kuşlar
nüzul iner o şehrin bacalarına
kömür tozu yutunca gökyüzünün mavisi
sen
ıssızlığımı bırak ta git
o eşsiz limana
ve
vapur gürültüleri çalınca
bilindik ezgileri
kaybederken akşam
o kahpe silueti
adımlarımda ay zerreleri, kırınca kaldırımları hüznüm
kifayetsiz voltalar kalır
gecenin ürkek koridorlarına
gölgeni içersin bitmez hüznü zamanın
yarı aralık pencereden girer
karanlığın irkilten tavrı
korkarsın
ki içerken
kızıl bir kupada
alaca karanlık şarabı...
gözlerim
ki kör eden avuç dolusu hayali
barikatlarda saklanırken, dişlerimde yarı ıslak dinamitler
hasretin şah damarında atınca o mevsim
sen
ıssızlığımı bırak ta git
o eşsiz limana.