İstanbul 1

Ey İstanbul

Acılar kraliçesi İstanbul

Denizinde dert açar

Ne ben mutluyum nede

Sen üzgünsün

Sevgilimi dertlerinde saklarsın

Durup durup

Hep kız kulenle övünürsün

Gizli mabedinde saklı sevdan

Aşklarında hüzün, hıyanet var

Neden bir araya gelemiyor

Aşkların, âşıkların

Hep birbirine hasret iki yakan

Bak galata kulesi ağlayıp durur

Hasretle bakarken aşkı kız kulesine

Ve sen hala övünürsün

Kızını mavi Marmara'da saklarken

Ayasofya'da yeni güne hazırlanır

Bir telaş sarmış sahillerini

Kum kapıda balık kokusu varken

Haliçte gemiler dolusu aç yatar

Fatihin ordusu aşmış denizleri

Ve namın yürümüş senin

Salacaktan kız kulesinin sesi gelir

Kabataş tan galata kulesine hediyesidir

Gece karanlığında fener alayı

Ve sen inatla aşklara karşı niye direnirsin

Ki sen ey şehr-i İSTANBUL'SUN