İstanbul...

rıhtım soğuk,rıhtım buz gibi

üşüyen üveyikler terketmişler bile

sarıyer sahilini

deniz isyanlarda mavi yine

yüreğimin yansımasında

şehir üryan,şehir bir başına

ve ben şehrin uğultusunda

bir şehir düşün ki çaresiz

ne yana gitse olmuyor

ne yana dönse olmuyor

kurtulamıyor ne kadar çırpınsada

kanıyor yaralar en olmadık zaman pergelinde

bir şehir düşün ki

bir sokak çocuğu gibi

sahipsiz kimliksiz

savrulmuş dört bir yana

bulamıyor yönünü kaybolmuş

olmuş bir serkeş

bir şehir düşün ki

kül olmuş hayaller gibi

yanmış bitmiş çoktan

dumanı tüten yıkık dökük bir bina gibi

bir şehir düşün ki

yaşlı gözlerle bakıyor semaya

ağlıyor beton yığınlarına

bir şehir düşün ki

alkolik içmeden duramıyor

karaciğeri iflas etmiş

yirmisinde bir delikanlı

bir şehir ki

birkaç aylık ömrü kalmış

kanlı gözyaşlarıyla

yalvarıyor yakarıyor

ne olur,ne olur

KURTARIN BENİ....

02-05-2009 İSTANBUL-SİVAS KARAYOLU(YOZGAT AKDAĞMADENİ DİNLENME TESİSLERİ)