İstanbul Da "sen"

Yapayanlız kaldım istanbul'da, sensiz kaldım,

Sahilde bir başıma yürürken martıları fark ettim.

Aklıma sen geldin, sensizliğin geldi.

O anda çöktüm bi kayanın özerine, seni hayal ettim,

Bakışlarını, gülüşünü, siyah saçlarını hayal ettim.

Kalbimin sızlayışını tırnaklarımda hissettim,

Tenini tenimde, avuçlarını avuçlarımda sandım bi an,

Nekadar güzeldi seni hayal etmek ve ne kadar acıydı.

Sensizlik dolu İstanbul'da kimsesiz, yapayanlızım,

Seni haykırmak, unutmak, silmek istedim... ama

Ama ne''seni seviyorum'' diye haykırabildim yüzüne,

Ne unutabiliyorum, nede silebiliyorum seni içimden.

Ben seni böyle yaşarken, sen mutluluğu başarabilecekmisin?

Kimbilir belkide mutlusun,belkide hatırlamasın bile. ama olsun,

Beni hatırlamasanda, unutsanda hatta tanımasanda olsun,

Ben seni kimsesizde olsam, sensiz bile olsam seveceğim