İstanbul Olmazdın

Sabahında tebessümün var, gecesinde hüznün

Gün batımında İstanbul neden böylesine üzgün

Rüzgarı okşar saçını, sesine aşık bülbül

Karaca Ahmet sessizliği var dört yanda büsbütün

Ayak izlerinde canlanır medeniyetlerin en güzel Sultanları

Boğaza bir gerdanlık, kavuşturun yüreği yanık aşıkları

İstanbul, sen İstanbul olmazdın eğer

Denizine düşmeseydi sevgilinin gözyaşları

Her çiçeği ayrı bahar yâr teninden

Kuşları öter her sokağın köşesinden

İstanbul, sana İstanbul demezlerdi

Güneşin doğmasaydı onun ellerinden