İstanbul Yarimi Çaldı (manzüm Şiir)

Rüyalarımın başında sen varsın zaten istanbul ıssız bir şehir ben bir yerde kayıp sen olduğun yerde çabuk olsakta nafile aramızdaki dağlar çoktan tutmuşlar kollarından . Zamandan haber verme sensiz geçen zaman benden değil ki..

Mühür gözlü yarim ölüm acı sanma sensizliğin acısı zaten tarifsiz .. Bir ben miyim burda acılarla yoksa sen herzaman ki sandığım gibi misin ? Mühür gözlü yar bende kalan sen beni benden etti aslında seni arayan ben seni bulunca infilak etti. Her şarkımda dilimdeki sözlerimsin ağlarken gözümden düşen yaşsın seni en son kaybettiğim gibi düştün yüreğimden...

İnsan ne kadar acı duyabilir ki ? Veya ne kadar yaşayabilir ki gerçek seven tabi. Yaşamak da denirse.. Gözlerin ve sözlerin kaldı aklımda sözlerin yüreğimde kazılı gözlerin şakağımda sözler unutulur ama ya gözlerini al şakağımdan ya da gel sık şaçağıma istanbul böyle aşk yaşamadı yaşayamaz da mühür gözlü yar.