İstanbul'un Fethi

Yıl iki bin sekiz,

Günlerden salı.

Masada kemik zarlar

Tabanda kızıl bir halı.

Kapıda koç yiğitler

Bakışlarıyla hakim duruma.

Haber salmanıza gerek yok iklim-i ruma.

Vaka-i adiyede kayıtları bulundu,

Olay zaten kendiliğinden vuku buldu;

Şükürler olsun İstanbul feth olundu...

Fatih gibi uğraşmanın bir anlamı yokmuş,

Düşünmek,

Kafa yormak,

Faraziye ve boşmuş.

Ne surlar engel olabildi,

Ne de başka kuvvetler.

Oysa kaç kez kapıdan dönmüştü

Nice güçlü devletler...

Yedi tepeden bakarak

Bugün parçalansa da içiniz,

Semt semt,

Sokak sokak,

Her yeri parselledik biz...

Taksim'de taksim ettik

Semtleri her birimize.

Zimmetli tapusunu verdik

Yeğenlerimize.

Tırnakçı,

Tokatçı, gaspçı;

Tombalacı,

Torbacı, hapçı

İndik şehrin göbeğine.

İstanbul'u feth eyleyip

Yazdık tarihin belleğine...

Şimdi asayiş berkemal.

Gündüz vuruyor,

Gece soyuyoruz.

Çok şükür büyüdü işimiz,

Aç değiliz

Doyuyoruz...

Bir rüyanın

Hayalin

Gerçekleşmesi bunlar.

Bu uğurda kaç kelle verdi

Şehzadeler,

Sultanlar!

Kolay değil İstanbul

Seni ellerde tutmak.

Gece seninle yatıp

Sabah seninle kalkmak.

Geldi yine vakt-i zaman,

Bütün hazırlıklar tamam.

Daha ne duruyoruz?

Vursun köslere mehter.

Fethimizi kutluyoruz.

28.05.2008 Eskişehir