Istasyon Durakları

En güzel sevdaları ağırlar istasyon durakları

Kimi camdan gülene el sallar kimi aşkının peşinden koşar

Çoğu zaman ayrılığı taşır duraktaki vagonlar

Bazen sevdalılar birleştirir üzeri pastutmuş raylar

Ortalığı kaplar hüzünle beraber tahta bavullar

Yarine sevdalısına son sözler

Düdüğün ilk sesi eşliğinde ayrılık havası sezer

Havada salanarak asılı kalır eller

Gidenin ardına iki damla göz yaşı dökerler

Akşamda kapı açar kimsesizlere

Gözüm ilişir Gazete kağıtlarıyla örtülü insanlara

Yıllardır sevdasınımı bekler yoksa kimsesizlerin diyarımıdır istasyonlar

En güzel sevdaları saklar bir birine kenetlenmiş vagonlar