İşte Böyle Gönlüm

biraz dertleşelim be gönlüm,

inan bu aralar çoook yorgunum

öyle kırılganım ki anlatamam

bu yüzdendir çoğu kez suskunum

yaşadıkça gördüklerim yetmiyor gibi

gördükçe yaşadıklarıma yanıyorum

bir garip geliyor hayat artık

gün geçtikçe insanlardan soğuyorum

evet yepyeni kelimeleri ekliyorum zihnime

yüreğime bambaşka sevdalar yüklüyorum

ama olmuyor be gönlüm

inan eskisi kadar içten gülemiyorum

kaç yalnızlığı sığdırdım da bu kalbime

adam akıllı bir aşkı sığdıramıyorum

beceremiyorum adam gibi sevmeyi belkide

kimbilir belkide ben sevmekten anlamıyorum

öyle bir an geliyorki köpürüyor hislerim

dur diyemiyorum eskisi gibi öfkeme

bir dokunsalar ağlayacak kadar içliyim ama

dokunuyorlar ve ben yine ağlayamıyorum

hergün üzerime geliyor hayat

yepyeni yükler sırtlıyor omuzlarıma

değişik yüzler görüyor değişik hayaller dinliyorum

en sonunda yumuyorum gözümü boş veriyorum

çocukların dilinden dinlemek varmış hayatı

bazen onların gözüyle bakıyorum

hep bir kanadı eksik kalıyor hislerimin

hep bir kanadım eksik yaşıyorum

gece gibi sessizleşiyorum ara sıra

bir nehir gibi içime çekiyorum her şeyi

kalabalıklar içinden yalnızlıklar çıkarıyor

yalnızlığımı en kalabalık acılara satıyorum

en sıcak memleketindeyim ülkemin

hiçbir şeye sevda kadar yanmıyorum

nice sevdalar girdi de bu gönlüme

hiçbirine onun kadar çabuk kanmıyorum...