İşte Hakikat

yıkılmazdı

üzerime gökyüzü

akıl gibi

toprak altında yatan.

zamansız tomurdu

yıkıntılar arasında seçilen sancı...

hani soruyorum ya

sığınıp gülüşlere

sürdüğüm mut

kırmızılarla dudaklarıma

yalann...

bir bilsen nasıl devretti acıyı

pasla sıvalı

yarınların hükümsüz diline

cevap bekler durur

hilal'den dolunaya'a

durmaksızın güne ve geceye...

umut olup dudaklarda

inan;

neye şükür ?

gerçekleşmese de

göğe bağladığım

halihazırda muamma...

esrarengiz

henüz çözülmeyen

dokundukça virana çeviren

dost gözlü aşk...

müptelalıktan kurtulduğun tad gibi

hiç çıkmazya aklından

hani dökersin

bulut bulut sevdayı suya

el olur dil olur

okyanustur

mavidir her tonda

sessizce dökülür

kutsal sonsuza

an'da kalan tınılarla

dokunduğun hakikat...