İşte Tam Zamanı Şiirin !!

Şiir yazmak...

Bana dua okuyan bir peygamber sanki

İçimi rahatlatan tek dostum,

Ölümsüz ve sonsuza dek kalacak dostum...

Sanki bir melek fısıldıyor bu dizeleri

Ve ben de yazıyorum...

Şiir bir tanrıçadır sanki

Ben ona tapıyorum.

Gelecek kararı ve kariyer zorunluluğu

Hep bir ateş püskürüyor bana

Buz gibi rahatlatıcı bir şiir..

Ne de iyi geliyor..

Olmazsa olmasın dostlar !

Şiir var ya...

O bir canlı değil, o bir tanrı değil

Sadece bir koruma kalkanı,

Bir peygamber duası...

İnsanların, katillere gülümseyişi ve onlarla vedalaşı...

Ben hep katil oldum sanki..

İnsan öldürsem de bu ürpertici, hasta bakışları yemem...

Nasıl anlatılır, nasıl dökülür bu dizelere...

!Ekilmiş! bir fidanın ekilmesi gibiyim...

Dost nedir biliyor musunuz?

Hiç 'bilmem' demeyendir.

Ne istersen, ama ne istersen yapandır.

Çünkü her şey karşılıklıdır.

Doğru .. Karşılıklı...

O (dost bildiğiniz kişi)sizi hayvan gibi teperse

Siz de onu ıssırın.

Ama temasla değil, ruhla

O bedeniyle oynasın, siz ruhunuzla...

Ölümsüz bu şeyler çok güçlüdür...

Şiir tanrıçası işte ruhumuzdur.

Her şey kolay aslında...

Her şey çok basit

Aslında baş ucumuzda duran dostluklar

Bize zarar verecek umuduyla terslenirler

Ya da terslenmek umuduyla kaçarlar

Manevi duygular ve maddi duygular karşılaşır

Ve maddi duyguların yendiği andır

Ekilmek...

Ekilgen birileri olurlar

Ve....

Sonsuza kadar dostsuz kalırlar...

Şiir yazmanın tam zamanı,,

Dost kaybedişlerin

Ya da kazanamayışların

...

Sonsuza kadar dostsuzum

İnsan olarak...Canlı olarak...