İşte Yeminlerin İşte Ben.!

İŞTE YEMİNLERİN İŞTE BEN !

Ölüm sessizliğini hissetmek, her kapı gıcırtısında,

camsız pencerenin, pervaza vuruşunda,

yalnızlığımın dert ortağı bu kırık dökük çatı altında,

çektirdiğin acı ve kederin,

hesabını kestirebilmek zor, rüzgarın uğultusunda....

Seni düşünüyorum ey vicdansız yar....Nerdesin ?

Hani söz vermiştin ? gecenin ayazla buluştuğu yerde,

hani söz vermiştin ?

yaradana el açıp, yakaran, kınalı ellerinle,

işte yeminlerin işte ben !

Küçük sevdalı buseler bıraktığın yerde.

Yine ben, sensiz, yine ben sevdalı, yine ben bedbah,

gözlerimizin buluştuğu yerde..

Bak uzaktan bizim şarkımız çalıyor,

notaları değişmiş mi ne ?

eskisi gibi tat vermiyor,

sanki;

karasevdamız, yazgımızı boğazlıyor,

ölümün kokusunda, Kerem'e ölüm vız gelip, tırıs gidiyor

Yine ben sensiz,

yine ben dertli, yine ben perişan, bu gönül dağarcığında..

Git.... be... ey kara sevdam, yüreğimin taa...derinliğinden,

al götür üzerimden bu ölüm kokusunu,

bırak git kopsun, içimdeki bu debdebeli fırtına,

sona ersin, bu yalnızlığının verdiği ızdırap,

bitab düşmüş zavallı yüreğimi azad et, yarab !..

bitsin çöllerdeki kızgın güneş,

kavuşsun ahu gerdanda ki o güzelim serap...

Ne bileyim ; Ne diyeyim,

Ne ettim de ne buldum, bu kahpe felekten,

kefenin cebi yokmuş,

alıp götüremedim birkaç güzellikten,

doğruyu bulmak zormuş,

bu Dünya'da, bu kahpeliklerden..

Yine ben bildiğin o ben,

yine sen o vicdansız yar...

Kahreden o ses !

kulakları sağır eden aynı uğultu,

pazarlığa dermanım yok,

ölüm zamanı gelip çattımı ne ?

Hoşgeldin gel kıvrıl yanıma,

Azrailim sen ol ! sevdiğim !

dikkat et, sararmış resmin, elin değipte düşmesin,

kapat gözlerini bir dakikalığına,

dal şöyle derin engin maziye,

seni benden, beni senden, başkası bilmesin,

dost diye sığındığım,

merhametsiz geceler halimize gülmesin..

Ne o !

şimdi de Azrail'im olup,

kara yazmalar mı bağladın ?

Görmezmisin ?

bu yüreği kor edip nasıl da dağladın ?

utanmayıp;

Gelip bir de başucum da ağladın!

Sonunda ;

yine ben ölümü beklerken şiir başın da,

yine ben sensiz;

yanık bir ceset misali musalla taşında,

yine ben;

ismi Haymatlos yazan mezar taşında...!

İlyas TAN.