İstem Dışı / Kırmızı

Sessiz sokaklarda

Seni bekleyen

Beklerken sesli ağlayan

Bir çocuktum

Dün'dü

Bugün de öyle!

Ne olacağını biliyordum

Ama ne yapacağımı bilemiyordum...

***

Kesik bir bilekten akan sıvı kadar canlıydım ve renkli

Sıcaktım henüz banyonun beyaz fayanslarında donmamışken

En az kendim kadar bendim

Parmaklarım buz tutmamıştı

Buz tuttuğu anda parmaklarım

Artık başka bir şeye aidim

Kırmızıya aittim

Kesik bir bilekten akan sıvıdan daha fazlasıydı aramızdaki

Rengimi ondan alıyordum

Yine beni yok edecek olan bu renkti

Bir elin parmakların toplamından öğrenmiştik sayı saymasını

Şimdi o öğrendiklerimizle sondan geriye doğru sayıyoruz

Ölüme yakın saniyeleri

Kesilmeden bir yerim kırmızı rengi dışarı çıkmıyordu

Bu yüzden biraz kestim kendimi

Kırmızıyı seviyorum çünkü

Kanı değil, kesilmeyi seviyordum

Kesilirsem daha çok bölebilirdim kendimi

Ve düşüncelerimi, daha çok gösterebilirdim herkese

Boyayabilirdim o zaman uzaklardaki bir ülkeyi

Tek elimle kırmızıya

Herkesin gözü biraz renk görsün diye

Elim daha uzaklara yetişsin diye

Kalem eğer kırmızı yazarsa

Daha belirgin olurdu

Kırmızı yazmak adına

Kırmızıyı yazmak için

Kestim uzaklara fırlattığım bileğimi

Kesmesem olmazdı

Yazamazdım

Acımayınca kalem, çıkmaz izi toprağa ve yaprağa

Kâğıda dökemez içini, acımazsa

Dökecek bir şeyi olmaz çünkü

Anlatılan hikâyelerin çoğunda ben vardım

Eğer isterseniz görebilirsiniz bunu

Ve eğer istersek kırmızıdan sızan rengin aslında ne kadar masum olduğunu bilebiliriz

Gölgem kendini kaybederken

Bedenim ondan önce kayıplara karıştı

Gölgelerin rengi olmazdı

Bunun yükünü gökkuşağına eklemiştik

Ebe çıkmadan önce

***

Karşı koyamadığım ama isteyerek, istem dışıydı

Bu lambanın altında bana ayrılan yeri kaplarken yazdıklarım

Bu şiiri kesilen bileklerim ezberlemişti

Kanı akmadan az önce

İstem dışı ama istekliydi kırmızı rengi

En az bu şiir kadar

Akıcıydı kanım

Ben her şiiri yazarken biraz

İstem dışı kırmızı'ydım!

Yirmi Dört Haziran İki Bin On Üç 14 20