İstiğfar Çiçekleri

Bak geldin gidiyorsun ey gönül uslansana

Yorgunluk omzunda şal saçında oynar aklar

Çekip dünyadan gözünü ukbaya yaslansana

Nihayet toprak olur açlar ve dahi toklar

Açılmayan gözünü uykuların terk eder

Uzar gider geceler doğmaz nazlıdır güneş

Korkular dimağına evhamları zerk eder

Hem gençliğin hayali hem nedamet güne eş

Düzler bile yokuştur gitmez kalır dizlerin

Zaman çöker üstüne bükülür kıvrak belin

Yükünü çekmez olur oğulların, kızların

Korkarsın konuşmaya ağzında dönmez dilin

Yalnız geldin aleme ve yalnız gideceksin

Sen bırak günahları günah etmeden veda

Ne kadar sevilsen de kaybolup yiteceksin

Bütün sevdiklerine diyeceksin elveda

Tevekkül et isyanı sabır ile yatıştır

Dost aynalar düşmanın, yastıklar diken olur

Çöplüklerden uzak dur gül kokla gül yetiştir

Hayır ile yadedip kabrine diken olur

Sana geldim elimde istiğfar çiçekleri

Rahman sensin Rahim sen kovma beni kapından

Kutlu yolculuk için gözlerim göçekleri

Gidecek yerim mi var kovsan bile kapından

Kovsan bile kapından...