İstridyeler
Hep aynı şiirler yazılır yakamozlar taşlanır
Dalga göçer denizin ardından
Kıyılarına vurur istridyeler
Sevdalar tutuşur derdinden
Bir kısır döngüdür hayat acıtır kaldırım çıkışlarında
Nazlanır çileye ödünlenirken
Hülleye koşar dönüşü olmayan
Erir dağlanır kederinden
Ey hayat tekrarın yok beni istridye kabuklarında sıkıştır/ma
Bırak sevgiliye gideyim
Tanınmaz haldeyim şimdi kurallarını deldim
Zorla /ma irin akıyor sızısı derinden
Bülbüle zar geldi altın kafesin sevgi diye yakıştır/ ma
Mutluluğun bir yudum kalanı eza
Bırak azat olsun buluttan dökülsün! Yutkunmayalım kahrını
İçelim sevgini bizleri yoğuran! Maderinden
Şiir dönemeçlerde şimdi aşkın dehlizlerine dolandı
Kurulan cümleler ağıt yaktırır bir çoğu yalandı
Dökülsün şelâle zaman bu kadar mı yosma!
Yağ artık bulut sema yı işgal etme
Zemin ağlıyor talihsiz kaderinden
Zirvede yaşadığını sanırsın! Oysa görüyörum halen yerdesin
Dalarsın göz ucuyla uzaklara, kıyılarına çekilmiş perde
Cıhanı beşik gibi sallasan gölgen seni duymaz
Yine/de baht/ sız sevgilim olarak düşlerimi süsle
Öpüyorum seni gözlerinin en kuytu yerinden!
2012.Mayis.03