Ittihat Levendinden Romantik Telakki

takadan bozma bi teknem olacaktı haliçte benim...

hani, mim-mimciyken namlu taşıyan, dedemle...

işte onunla kaçaçağız sevdiceğim

en alevli belalara...

iste o takanın kaptan köşkünde

dalacağım gözlerinin buğusuna

bir elim sıvazlarken piştovun kabzesini

bir elim saçlarinda, yakacağım

belki en ittihatçı fikrimi...

ardımızda bırakarak puslu sönük bir mazi

düşeceğiz sulara vatansız birer yetim gibi

ve deniz yineden yeşertecek bizi

iki yüce ormana, çiçekleri intikam yemini...