İyi Geldin İçime

Biraz sarhoşum, biraz içli

sahi, sen anlayabilir misin sensizlik hissini.

Ne varlığında becerebildim

ne de yokluğunda özlemeyi,

unutma

ölüler hep yalnız gider sevgili...

İcat etseydim ateşi

yanmazdım yaktığın kadar,

nereye baksam adın tutardı gözlerimi.

Yol işçisiydim göz pınarlarında

ve vizesiz dolaşmaktı dudaklarında,

çizmeliydim sana acımın resmini...

Oysa,

oysa tüm siyahlar çocuklarıydı karanlığın,

tomurcuğa durdu bütün tebessümlerim.

Sonra 'Sen' geldin içime,

belkide

hiç olmayacak kadar az'dım içinde,

çoğaltmak istedim sevdamın rengini.

Oysa yeniden oku deseler

yüreğinden başlardım alfabeye,

gülüşlerine sığınırdım senden habersiz,

yazardım harf harf ismini.

çünkü,

yoktur sana ölmenin başka bir tarifi...

Değmeli dedim hep,

seviştiğim kadın girdiğim günaha değmeli.

Kaç dilde susulur ki daha,

kaç dilde ölünür anlatmak için sana kendimi.

Bazen,

yüreğinde kor barındıracak kadar yüreksidir aşk.

Zaten hep,

payımıza düşen kadardır mutluluk dedikleri.