İzafi Bir Güz Masalı

Yer küre

derin bir kazıdır bu

ruhumun krokisine düşen/ bir gölgeyim aslında ben

Şimdi adımı hatırlayan kaç masum tanrı var elinizde

Mesela ilhak edilmiş bir kadavraysa bu mevsim

her ağrı bir acının sözlüsüyse

ve nikahına almışsa beni her namlu

tek celse de ölmem mi lazım

İçime dökülen asfalttan geçti bütün kuşlar

ben orda ağzının kıyısında mor bir güz

Dokunsam devrilecek o kent içine

kırmızı bir Lila, kanayan gülüşüyle

Öpecek beni masalımdan

Üçüncü Türden bir rüya

Üstüme örtülen bir yer küre

Su safir Sadom

ve kum/ Kalbin türevinde

Ayrımsız dedim etin tırnağına

öpüşen larvaya

ceviz ağacına

ağlayan penguene

Beni sakın unutma dedim kendime

sonra sana...

Daha bir şiiri bölüşeceğiz

Yer küre

topragın ve tanrının üstüne

ölümü öldürmek

Bir aşkın sesine

La...

CC_