Izdırap Karanfili

uyku ve uyanıklık arası

odaların dehlizinden

bir iz arıyorum

karanlıktan ışığına doğru

kaybettiğin ve unuttuğun

merdiven boşluğundan

sana gelemiyorum

yalanı çöreklenmiş şehirde

zehri tıslıyor

kemeraltındaki ucube

aklımı oynatıyor sepetinin

kıvrımlarında

linç edilmiş fikrim

dizlerime kadar balçık

bilinci açık çocuk mezarıyım

yaşamak istiyorum anlam boyu

ve mevsimde kuşburnu tomurcuğu

hira dağından uzanan merhamet yağmuru

yıkarken tövbemin genzini

tözünün iğne ucu ariliğinde

yarim ahdim ,

klikyalı sesimi çukuruna çekiyor

Umutsuz taş askısı ayaklarımda

tövbesini bozmuş yesili

Uzak diyara sürgün edilmişim

Denize küstürülmüş forsa

Kulaç kulaç batıyorum

Enkazıma

-karanfil demi ağrılarıma

portakal çiçeği yarama-