Izdırap.../hayattan Manzaralar...

"Hayat, Delikanlı Bir Çocuğu,

Eli Kanlı Bir Katile Çevirir..." (Murat Kartal)

Efsun,

Saçları kömüre,

Gözleri geceye, renk veren kadın.

Elleri,

Sarıkızın artıklarında çatlamış

Yüzüne Bozkırın rüzgârları dadanmış,

Teni,

Rengini buğdaydan almış

Yaratan onu böyle yaratmış

Kaderine "Çile" ismini takmış...

Güzelliği dillere destan

Efsun On beşinde

Erkeğine adanmış,

Eline yakılan kına

Bir o gece...

Birde Hasan'ı doğduğu güne renk katmış.

Hasan,

Serpilip fidan boylu

Dağdan koparılmış kaya

Sanki geniş iki omuzu

Yürürken ceylan sekiyor

Nur yüzünde bir çift göz

Sanki kartal bakıyor

Korku salardı yüreğe

O heybetli duruşu

Dedik ya;

Efsun hayatın sunuluşu

Hasan meyvesi

Olanlar yaşamın cilvesi...

Efsun kadın

Doyamadan sevdiğine

Sevdiği vurulmuştu

Bir kayanın dibinde.

O gün bu gündür Efsun kadın

Sokaktaki itin

Bozkırdaki piçin

Salyasına düşmüştü...

Dedik ya;

Nerden çıkacağı belli değildir

Ne itin, Ne de piçin...

Hasan,

"Namerde muhtaç değiliz,

Kendimiz eker kendimiz biçeriz"

Mısra dizerken geceye

Güneşin yaktığı ekine

Su vermeye gitmişti

Ay suya, Su Başaklara düşünce

Bir yeis düştü Hasan'ın göğsüne

Gece ay ışığına gebe,

Efsun ana bir kahpenin pisliğine

Abanmıştı çoktan bir piç

O iffetli bedenine...

Sessizdi gece,

Üç beş çakal ulumasa

Birde piç Efsunu nefessiz koymasa

Göğsü yarılıyordu Efsun'un...

Ya Efsun,

Rahmine yüklenen ihanet

Yüreğine sinen nedamet

Gözlerini tavana çakmış

Bir çakalın altına yatmış

Çatısı olmasa evin

Gök efsunun üstüne kapaklanacakmış...

Sabah horozların sesiyle

Güneş doğmaya yüz tutarken

Hasan patikadan yol almış

Evine varmış

Efsun ananın gözlerinden belliymiş çok ağlamış...

Anam anam...

Gözünde sürmelerin ak durduğu

Yüreği gelinlikten daha pak,

Sudan daha duru

Babamsa yandığın,

Ölenle ölünmüyor

Geçimse sıkıntın

Korkma ekin ektik toprak ihanet etmez

Hayatsa korkun,

Hasan sana el sürdürmez...

Ağladı efsun kadın yeniden

Saçını başını yoldu,

İnledi rahmine düşmüş kederden

Seslendi ta yüreğinin derinliklerinden

A'oğul...

Bir boğa sürüye dalsa

Bir ineğe dadansa

Hoş görürdük hepimiz,

Lakin

Bir piç bir tarlayı ekerse

Tarla elin tohum benim söylerse

Hasat vakti bir haramı biçerse

Kim hoş görür söylesene be oğul...

Anam anam her şeyin bir kanunu var

Anlamaz oldu seni Hasan yüreğinde yaramı var

Lafı orada burada gezdirme

Hasan'a olmayacak şeyler sezdirme

Diyiver edeceğin kelamı

Bir kötülük eden varsa keseceğiz selamı...

Oğul baban iki şey bıraktı geriye

Bir beni birde seni can oğul

Sen bana emanetin bense senin Rabbine

Ben seni büyüttüm saldım hayata

Hayat beni saldı bir imtihana

Evimiz dar idi Namus bize ar idi

.....

Ana kirlenmez analar ne söylüyorsun

Sözü tam demeden ne susuyorsun...

.....

Oğul derdim derdindir bilirim

Yüzüne bakamaz oldum,

Kendimden tiksinirim...

.....

Ana sen kirlenmezsin

Sen ki,

Yaktığın tandırdaki bereket

Sen ki ağzımızdaki lezzet...

Bu gece dereler bağlanacak

Namlu kanlar kusacak

Akacak bir piçin şakağından

.....

Dedik ya;

Dememiz o ki...

"Hayat, Delikanlı Bir Çocuğu,

Eli Kanlı Bir Katile Çevirir..."