İzimi Süren Pigmeler

Önce sinsi bir taarruza hazırlanarak

Siperler kazdınız süt kokan bebekliğimin

Kundak diplerine

Sonra da maskeli süvarilerle

İş birliği yaparak saldırdınız

Tahta beşiğime

Eli kolu bağlı bir masumun sıcak nefesinde

Ovarken ellerinizi

En güzel hisleri giyotine yatırıp haykırdınız

Bozuk akortlu aryalar doldurdunuz

Naftalin kokulu

Anonim hikâyelerime

Dinleyin beni

İzimi süren pigmeler

Yaratılırken tenimin atlına serilen sevgiyi bile

Kinâyeli mimiklerinize püskül yaparak sırıttınız

En keskin neşteriniz bile

İz bırakamadı irademe oysa

Yoksa bu yüzden mi

Bu kadar hırslandınız

Esmer haberlerimin sevincinde üzülerek

Köçeğe kalkıyormuş kirli elleriniz

Siz yine yürek surlarımdan yukarı

Çırpınıp durun bakalım

Bilirsiniz ki düştüğüm yerden

Bir avuç toprak aalarak kalkarım

Sizin öldüğünüz yerde de

Mübalağasız

Ben üç gün daha yaşarım

İzimi süren pigmeler

Daha kıkırdak bile olmayan

Omuriliğime vurduğunuz kazmanın acısı olmasaydı

Bir adım bile yalpalanmazdım da

Neyse

İntikamım sizin aşkı keşfedememeniz olsun benim de

Patlak balonlara üflemeye devam edin

Nasılsa erişemediğiniz dalda

Murdar üzüm kaldım

Tek zerre minnetinize de gözüm olmadı zaten

Sırf inadıma

Denize düştüm

Kendime sarıldım