İzinsiz Şiir

Dönecekler birgün

Ölüler mezarından kovulurken aşksız

Amansız bir kavgada çıplak

Bütün yalnızlığını vermek istiyordu allah

Güller dikenden bıkmış

Serde özlenesi bir yağmur bulutu

Hep bir melodi içinde yağarken

Ben göz yaşlarını bırakıyorum zamana

Dönecekler bir gün

Duvarlara yazılırken korkusuzca

Çekip gider derken azrail bahçesinden leş kargaları

Dünya senden ibaretti aslında

Dönecekler birgün

Bahara hediye ederken yeşili gözlerin

Aşk çıplak bir çocuk gibi

Yol uzak

Sicilinde özlem var kadınların

Ne yalan söylesin geceler

Karanlık kaçarken görmüştü oysa

Oysa yıldızlar yüreğine küsmüş

Ben adını mırıldanıyordum aslında

Dilimin ucunda aşk vardı

Sen susuyordun oysa

Dönecekler birgün

Sahipsiz çocukların ülkesinde acı ile

Bağıra çağıra kavga edecek güneş

Aydınlığı kefaret bırakırken yüzün

Ben herhangi bir cümleden tutuklu

Beraat ederken ayrılığımdan

Susma orucu tutuyor meryem

İsa geçmiyor yollarından

Musa asasını çöpe atmış

İzin alıyor yaradandan