İzler/in

Kalemim kıvrıldıkça sen düşen bir hayal daha eşlik ediyor satırlarıma yokluğunda

Ve ben...

Bütün tebessümlere rağmen gözlerimdeki çizgileri anlatıyorum yine

Güneş batarken alıp götürür bütün zamanımı

Bana bıraktığı ise sadece pencereme dizdiğim incilerim

Bir huzur kokusu sarar odamı ?sen-

Duvarlara hayalini çizerim, teninin yokluğunda çaresiz kalan parmak uçlarımda

Gözlerimde bir vuslat hayali

Kirpiklerimde yazdan kalma tuz

Sandıklara sarıp sarmalayıp sakladığım ömrümü

Sandık lekeleriyle sundum önüne

Ama hep bir şeyler eksikti bizde

Bilmiyorsun..

Ama ben biliyorum, sendin.

/Prangalarla yeniden tanışan yüreğim, bu kez yemin etti suretlerinde kaybolmaya/