İzmir Rakısı

Senden sonralarım var benim.

Yarı yıkanmış sarı fotoğraflar,

Gidilmeyen otobüs biletleri

Karnı aç hayvanların birleşik yalnızlığı.

Tümcelerine sığmıyordu öznelerin.

Tork yasasına göre değmezdi gözlerim gözlerine.

En koyu dekolajını vururken suratıma bir Paris fırçası,

Sarı saçlarından döküldü uçakların kanatları...

Savrulurken kadrajında en havalısından,

Bilmiyordu elinin bir başka ele yansıdığını.

Oysa rujunun son parlaklığını bıraktığında kadehimde

İzmir'in kordonu dolandı boynuma,

Ve intihar gibi yaktı ciğerimi susuz dudakların.

Sen gibi takıldı boğazıma da

Kaldı koskoca şehrimde t/adın...