İzmir'de Bir Kadın
Yıllar önce yağmurlu bir Karşı/yaka sabahı
İlk o küçük akasyanın altında tanışmıştık
Çok zaman geçmemişti üzerinden
Can ciğer kuzu sarması arkadaştık
Altı sularında buluşup köşede
Her sabah beraber binerdik otobüse
Sarı Saçlarında hep bir şapkası vardı
"Kimseler bilmez" derdi,aman ha!
"Tek sana anlatıyorum sırlarımı"
"Özenle çıkarıp takınca mutluluk maskemi
Yarım asırlık naftalin kokulu kutusundan
Bir kat daha sahipsiz hissediyorum kendimi
Kan damlıyor yüregimin o meşum kuytusundan"
Her akşam geçince aynanın karşısına
Bir ben biliyordum,canının nasıl yandığını
Ve kimselere söylemiyordum sırlarını
Saçlarında ıhlamur kokusu
Teninde İzmir imbatı vardı
Deniz gözleriyle öyle güzel bakardı
Sormayın, söyleyemem size ismini
En son Bostanlı'da vedalaşmıştık
Adı yok
Kod adı yasaklı.