İzmir'de Yolculuk

Evka 1 kabir azabındaydı

dağ doruğunda kutu kutu evleriyle

göz gözü görmüyordu

sis'e hap'solmuş çizgileriyle...

çıktım yola

saat 5:30

bir uçtan bir uca

Buca'yı geçtim

her yanım ter

her yanım tuz...

Menderes Caddesinde

-kedileri ve köpekleri saymazsak-

lambaların ışığı ıssızlığa titriyordu

kuşlar henüz uyanmamıştı

işçiler duraklara dolmamıştı

ağaçlar yaşlı dallarıyla uzanmış

yeşil yeşil günü bekliyordu

akşamdan kalmaydı yorgun yollar

çocuklar henüz tatlı rüyalardaydı...

Şirinyer'de tan vakti durdum

dilimde tunçtan uyakların ağırlığı

esrik bir şiirin tadı dudaklarımda

avazım çıktığı kadar bağırdım

sonra sustum

köprüyü geçtim soluklanarak

bugünü de kurtardım sularla akıp

günahlarımı ardımda bırakarak...

Eşrefpaşa'ya girdiğimde

epey yorulmuştum

kabadayılık yapmak vardı ya

nostaljiye kapılıp

şeytana uymadım

eski camiiden su içtim

serinledim

gaz veren zangoçları duymadım...

kafamı kaldırdım ki karşımda

neşe ile gülümsüyor deniz

meğer ne çok özlemişim

-bir bilseniz-

yüreğim Bayramyeri

yüreğim Agora şimdi...

ağaran günün ilk saatleri:

Varyant'tan kıvrıla büküle

mavi bir hasreti izleyerek

kendimi tepeden tırnağa

İzmirleyerek

yürürdüm de içime ve dışıma

bir elim Kadifekale'de

ak güvercin oldu

bulutlara selama durdum

öbür elim Asansör'de

yanık bir ezgi

levanten düşler eşliğinde

?Dario Moreno' sokağında tarihe dokundum...